مسائل اقتصادی و اختلاس ها را نباید پای حاکمیت گذاشت

به گزارش خبرگزاری فارس از ارومیه، شهروز برزگر کلشانی عصر امروز
در مراسم گرامیداشت سالروز بازگشت آزادگان به کشور اظهار داشت:
آزاده ها با تحمل سختی شکنجه ها و صبر خود عشق ایثار را در عمل
معنا کردند و باید قدردان آن زحمتکشان باشیم.

وی افزود: اسیران دشمن در زمان جنگ تماماً نظامی بوده اما اسیران
کشورمان اکثرا بسیجی و غیر نظامی بودند که این حرکت مردمی عشق به
میهن را ثابت می کند.

عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی ادامه
داد: اگر از فرهنگ ناب اسلامی دور شده باشیم با مشکل مواجه خواهیم
شد و نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران به وجود آزادگان نیاز اساسی
دارد.

وی گفت: آزادگان با انتقال خاطرات در زمان اسارت خود به نسل های
آینده کشور می‌توانند در زندگی جوانان امروزی تاثیر گذار باشند.

برزگر بیان کرد: آمریکا، رژیم صهیونیستی و کشورهای خبیث عربی با
برنامه ریزی هایی که انجام می دهند در نظر دارند مابین نظام رهبری
و‌ مردم اختلاف افکنی کنند و باید آگاه باشیم.

وی ادامه داد: دشمن با توطئه هایی که کرده نیروهای خدوم بسیجی و
پشتیبانی نظام، حمایت خود را از مقام معظم رهبری اعلام می کنند و
این اقدام از ویژگی های بسزای انقلاب اسلامی ایران است.

نماینده مردم سلماس در مجلس شورای اسلامی اظهار کرد: امروز دشمنان
جرات جنگ نظامی با ایران را ندارند و با جنگ اقتصادی در میان
افکار عمومی مردم درگیر بوده و باید با برنامه ریزی در مقابل آن
ها ایستادگی کرد.

وی افزود: سرزمین، جمعیت و حاکمیت سه مقوله ای که همیشه به یکدیگر
وابسته هستند و مسائل اقتصادی و اختلاس هایی که انجام گرفته را
نباید پای حاکمیت گذاشت.

برزگر گفت: در جنگ هشت سال دفاع مقدس مردم به صورت خودجوش برای
دفاع از کشور خود بسیجی وار به میدان جنگ رفتند و امروز نیز مردم
باید با حفظ وحدت ، یک صدا بودن و همکاری های لازمه در مقابل جنگ
سخت اقتصادی مقابله کنند.

وی ادامه داد: از نظر وضعیت اقتصادی در جهان رتبه هجدهم را داریم
و دشمن با برنامه ریزی هایی که انجام داد غافل شدیم درحالیکه
دارایی های مناسبی داشته ولی احساس فقر می کنیم.

عضو‌ کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی گفت: در این برهه زمانی
با تبعیت از فرمایشات مقام معظم رهبری باید اقتصاد مقاومتی در
کشور افزایش یابد تا در مقابل هجمه های دشمن پیروز و سربلند
باشیم.

انتهای پیام/ح

عربستان و امارات به حملات کور علیه شهروندان یمنی روی آورده‌اند

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری فارس، عفو بین‌الملل در کنار ۵۴
نهاد حقوق بشری دیگر، نامه‌ای خطاب به رئیس و اعضای شورای حقوق
بشر سازمان ملل نوشته و در آن، ضمن انتقاد از ناکارآمد بودن رویه
گزارش‌دهی از جنایات سعودی‌ها و اماراتی‌ها در یمن، به بی‌اعتنایی
آشکار سران سعودی به افکار عمومی جهانیان و عفو سربازان مجرم
سعودی از سوی «ملک سلمان» پادشاه عربستان پرداخته است.

در ابتدای این نامه به برگزاری سی و نهمین نشست شورای حقوق بشر در
تاریخ ۱۹ شهریور الی ۵ مهر ماه سال جاری اشاره شده و از رئیس این
شورا خواسته شده که با تقویت ساختار پنل کارشناسان یمن، زمینه انتشار گزارشی اثربخش
را ایجاد کند.

این نامه، شرایط یمن با عنوان «فاجعه‌ای دست‌ساز بشر» تعریف شده و
گفته شده که در یمن «نقض گسترده و فجیع حقوق بشر بین‌الملل» رخ
می‌دهد.

عفو بین‌الملل و دیگر نهادهای حقوق بشری در این نامه به فرمان
اخیر «ملک سلمان» شاه عربستان مبنی بر عفو عمومی جرائم سربازهای
سعودی درگیر در نبرد یمن هم اشاره کرده و با انتقاد از زبان مبهم
و وسیع بودن حیطه شمول عفو این فرمان، نوشته‌اند که «بر خلاف این
نقض گسترده حقوق بشر، همه طرف‌های درگیر در امر تحقیق موثق در
خصوص این موارد، ناموفق بوده‌اند.»

در این نامه آمارهایی هم آمده و نوشته شده که از مارس ۲۰۱۵ (اسفند
۱۳۹۳) بیش از ۶ هزار و سیصد شهروند یمنی کشته شده‌اند که سهم
کودکان بی‌گناه از این آمار مرگبار، هزار و چهارصد و نود و یک نفر
است.

نهادهای حقوق بشری در توضیح علت ایجاد فاجعه انسانی در یمن، به
مسئله کمبود غذا و دارو هم پرداخته و نوشته‌اند که عامل این
داستان، بسته شدن فرودگاه بین‌المللی صنعا توسط عربستان سعودی و
امارات متحده عربی است.

در این نامه آمده: «ائتلاف تحت رهبری سعودی و امارات متحده عربی
ده‌ها حمله هوایی کور علیه شهروندان، منازل، مدارس، بیمارستان‌ها،
بازار و مساجد یمن انجام داده است. بسیاری از این حملات می‌تواند
در حکم جنایت جنگی باشد.»

انتهای پیام/

ورود نقدینگی به بخش مسکن همواره لنگ لنگان و با تاخیر همراه است

محسن بهرام غفاری در گفت و گو با خبرنگار اقتصادی خبرگزاری فارس
در تحلیل خود از وضعیت کنونی و آینده مسکن گفت: آینده بخش مسکن
رکودی است،‌ چرا که این وضعیت و برنامه‌ای که در بازار مسکن
مشاهده می‌شود، این‌گونه است که نقدینگی سرگردانی که بخواهد به
سمت مسکن برود خیلی سخت و لنگان لنگان خواهد بود. 

*مسکن همیشه خود را به نقطه تعادل بازار از حیث قیمت و
تورم می‌رساند، اما خیلی سخت

وی افزود: مسکن همیشه خود را به نقطه تعادل بازار از حیث قیمت و
تورم می‌رساند، اما خیلی سخت چرا که کالای غیرمنقولی است و خرید و
فروش آن رقم درشتی
است و خود را با یک تأخیر فاز به قافله تورم می‌رساند. 

*نقدینگی سرگردان برای رفتن به بخش مسکن در این وضعیت
فعلاً بعید است

وی ادامه داد: نقدینگی سرگردان برای رفتن به بخش مسکن در این
وضعیت فعلاً بعید است و اگر هم این اتفاق بیفتد، دیر این اتفاق
خواهد افتاد. 

*مسکن با یکی دو سال تأخیر خود را به تورم
می‌رساند

غفاری گفت: نقدینگی همواره راحت‌تر و زودتر از مسکن به سمت
کالاهایی که مصرفی‌تر و گردش سریعتر و روان‌تری دارد می رود،
بنابراین همواره مسکن با یکی دو سال تأخیر خود را به تورم
می‌رساند و بعد از تورم بالا می‌زند. 

غفاری اضافه کرد: اگرچه در چند ماه گذشته دو بار شاهد افزایش قیمت
مسکن بودیم، اما باز هم به آن رشد نرخ تورم نرسید. 

وی ادامه داد: به هر حال رشد قیمت مسکن لنگ لنگان و کُند صورت
می‌گیرد. 

بهرام غفاری در خصوص اینکه آیا طرح‌های جدیدی که وزیر راه و
شهرسازی برای بخش مسکن ارائه کرده است می‌تواند مفید باشد، گفت:
طرح ۹ ماده‌ای وزیر راه و شهرسازی نمی‌تواند اثر آنچنانی بر
ساماندهی بخش مسکن داشته باشد. 

انتهای پیام/

چرا ایران باوجود تحریم‌ها وارد مذاکره با آمریکا نخواهد شد؟

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری فارس، یک پایگاه خبری-تحلیلی
آمریکایی در یادداشتی روز پنجشنبه به تشریح دلایلی پرداخته که
ایران با «دونالد ترامپ»، رئیس‌جمهور آمریکا مذاکره نخواهد کرد.

پایگاه «نشنال‌اینترست» نوشته تنش‌های لفظی اخیر میان روسای جمهور
ایران و آمریکا باعث این گمانه‌زنی‌ها شده که ترامپ به دنبال
توافقی به سبک کره شمالی با ایران است.

  • راهبرد ترامپ برابر کره شمالی

ترامپ، موضع‌گیری‌های آتشین در قبال کره شمالی را با توئیتی آغاز
کرد که در آن این کشور دارنده سلاح هسته‌ای به پاسخ با «آتش و
خشمی» بی‌سابقه در تاریخ تهدید شده بود. 

این پیام، نگرانی‌های زیادی در دنیا برانگیخت و در سایه نگرانی‌ها
از خطای محاسباتی پیونگ‌یانگ در تحلیل سخنان ترامپ، وزیر دفاع
آمریکا را مجبور به عقب‌نشینی از سخنان ترامپ کرد.

رئیس‌جمهور آمریکا مدتی بعد از در نرمش و دوستی با کره شمالی در
آمد و با ارسال پیام‌هایی رهبر کره شمالی را به دیدار و گفت‌وگو
دعوت کرد.  

این دعوت‌ها سرانجام به دیدار میان او و «کیم جونگ اون»، رهبر کره
شمالی ختم شد و سران دو کشور بامداد روز سه‌شنبه ۲۲ خردادماه در
سنگاپور دیدار کردند.

دیدار ترامپ و کیم جونگ اون با امضای سندی پایان یافت که
پیونگ‌یانگ را به خلع‌سلاح هسته‌ای متعهد می‌کند. ایالات متحده هم
متعهد شده بود به کره شمالی «ضمانت امنیتی» بدهد. 

با آنکه ترامپ این توافقنامه را «جامع» خوانده در آن هیچ توضیحی
درباره روش دست‌یابی به این اهداف داده نشده است. 

  • تهدید و پیشنهاد مذاکره به ایران

درباره ایران هم ترامپ دوشنبه (۸مرداد/ ۳۰ جولای) در یک
کنفرانس خبری مشترک با نخست‌وزیر ایتالیا  در پاسخ به سئوال
یک خبرنگار که پرسید آیا حاضر است با «حسن روحانی»، رئیس جمهور
ایران دیدار کند گفت که همیشه طرفدار چنین دیدارهایی بوده و حاضر
است «بدون پیش‌شرط» این کار را انجام دهد. 

این سخنان ترامپ بعد از سخنان تهدیدآمیزی بود که وی در توئیتر
علیه رئیس‌جمهور ایران نوشته بود. 

نشنال‌اینترست در تحلیل خود در همین باره نوشته برخی از
گمانه‌زنی‌ها درباره اینکه ترامپ قصد دارد الگوی کره شمالی را روی
ایران پیاده کند از این موضوع ناشی می‌شوند که ترامپ و اعضای
بلندپایه کابینه او به تازگی از آمادگی آمریکا برای آغاز دور
جدیدی از گفت‌وگوها با مقام‌های ایران سخن‌ گفته‌اند.

  • «تحقیر و تمسخر» ایده مذاکره با
    ترامپ

با وجود این، ایران این ژست‌ها را با مخالفت صریح پاسخ داده است.
نشنال‌اینترست نوشته نامه‌ای که به امضای گروهی متشکل از یکصد
سیاستمدار و فعال اصلاح‌طلب ایرانی درباره آغاز مذاکره با آمریکا
نوشته شده بود در ایران با «تحقیر و تمسخر» پاسخ شد و بسیاری از
منتقدان به این نکته اشاره کردند که ترامپ، شریکی پایدار برای
مذاکره نیست. 

  • پیش‌بینی‌های درست رهبر انقلاب

رسانه آمریکایی در ادامه این مطلب به مواضع حضرت آیت‌الله
خامنه‌ای، رهبر معظم انقلاب اسلامی درباره مذاکره با آمریکا اشاره
کرده و نوشته است: «در جریان مذاکرات سال ۲۰۱۵، [آیت‌الله]
خامنه‌ای بارها هشدار داد که آمریکا را غیرقابل اعتماد می‌داند.»

نشنال‌اینترست یادآوری کرده رهبر عالیقدر ایران در چند سخنرانی در
جمع مخاطبان عادی هم سابقه طولانی خدعه‌های آمریکا و خصومت آنها
با ایران را یادآور شده‌اند. 

رسانه آمریکایی نوشته رهبر انقلاب ایران، این را می‌دانند که هر
گونه توافق احتمالی با دولت آمریکا مستلزم تصویب مجلس نمایندگان
آمریکا خواهد بود و در این مجلس، یکی از موضوعات انگشت‌شماری که
بر سر آن میان هر دو حزب توافق وجود دارد، مخالفت با ایران است.

  • تاب‌آوری ایران در برابر
    تحریم‌ها

نشنال‌اینترست می‌نویسد: «از سوی دیگر، ایران احتمالاً کاملاً
قادر خواهد بود چند سال در برابر دور جدید تحریم‌ها تاب بیاورد.
علی‌رغم سقوط ارزش ریال ایران در برابر دلار- که تا حدی به دلیل
خروج آمریکا از برجام بود- اقتصاد ایران، فعلاً خوب خواهد بود؛ به
این دلیل که نبود تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران به آن معنا است
که تهران هنوز قادر به خریداری کالاهای وارداتی خود از بازارهای
خارجی و تجارت با شرکت‌های اروپایی متوسط و شرکت‌های آسیای شرقی
خواهد بود.»

از طرف دیگر، به نوشته نشنال‌اینترست، هدفی که ترامپ برای به صفر
رساندن صادرات نفت ایران اعلام کرده احتمالاً محقق نخواهد شد. ضمن
آنکه، ارزش مبادلات خارجی ایران و ذخایر طلای ایران بیش از ۱۳۲
میلیارد دلار است و این موضوع باعث می‌شود ایران حتی بدون صادرات
نفت، بین دو تا سه سال دوام بیاورد.

  • تحریم ایران را با منافع آمریکا همسو
    نمی‌کند

نشنال‌اینترست بر همین اساس نوشته است: «بنابراین، بعید به نظر
می‌رسد که ترامپ بتواند جمهوری اسلامی ایران را قبل از انتخابات
ریاست‌جمهوری سال ۲۰۲۰ به تسلیم وادار کند، به ویژه آنکه
ایرانی‌ها به خوبی آگاه هستند که کوتاه آمدن در برابر فشارهای او
در آستانه انتخابات باعث افزایش سرمایه‌های سیاسی او در رقابت‌های
انتخاباتی خواهد شد.»

در ادامه این مطلب آمده است: «تحریم‌های فلج‌کننده هم بعید است
انتظار رئیس‌جمهور آمریکا برای همگرا کردن ایران با سیاست‌های
امنیتی و منطقه‌ای آمریکا را برآورده کند.»

  • خروج آمریکا از برجام 

ترامپ، ۱۸ اردیبهشت‌ماه به طور یکجانبه با نقض تعهدات آمریکا ذیل
توافق هسته‌ای برجام کشورش را از این توافق خارج و تمایلی را برای
بازگرداندن تحریم‌ها علیه ایران در دوره‌های ۹۰ و ۱۸۰ روز امضا
کرد. 

وی  شامگاه دوشنبه ۱۵ مردادماه با امضای فرمانی رسماً دستور
اجرای اولین بسته تحریم‌ها علیه ایران را صادر کرد. تصمیم ترامپ
با مخالفت‌های زیادی رو به رو شده و اتحادیه اروپا، انگلیس،
آلمان، فرانسه، عراق، سوریه و … علیه آن موضع‌گیری کرده‌اند.

دولت آمریکا بعد از خروج از برجام کارزاری همه‌جانبه برای اعمال
فشار علیه ایران به راه انداخته و در تلاش است کشورهای دیگر را به
حمایت از تحریم‌های یکجانبه علیه ملت ایران فرا بخواند. 

  • واکنش ایرانی‌ها به درخواست ترامپ برای
    مذاکره

مقام‌های ایران درخواست دولت ترامپ برای گفت‌وگو را رد کرده‌اند.
«حسن روحانی»، رئیس‌جمهور ایران روز دوشنبه ۱۶ مردادماه گفت: «کسی
که به مذاکره پشت کرده ترامپ است. مذاکره همزمان با تحریم معنایی
ندارد.»

سردار سرلشکر پاسدار «محمدعلی جعفری»، فرمانده سپاه پاسداران
انقلاب اسلامی هم چندی پیش این را به صراحت به ترامپ یادآوری کرد
که ایران کره شمالی نیست. 

ایشان در نامه‌ای نوشتند: «آقای ترامپ ایران کره شمالی نیست که به
درخواست ملاقات شما پاسخ مثبت بدهد. بدانید مردم ایران، دین و
ایمانشان را با اسلام احیا شده توسط حضرت امام خمینی (ره) تقویت
کرده‌اند و با ملت‌های سلطه‌پذیر تفاوت‌های فراوانی دارند و هرگز
به مسئولین خود اجازه مذاکره و ملاقات با شیطان بزرگ را
نمی‌دهند.»

انتهای پیام/ 

رئیس «گروه اقدام ایران» در وزارت خارجه آمریکا کیست؟

گروه بین‌الملل خبرگزاری فارس- «مایک پامپئو»، وزیر خارجه آمریکا
روز پنجشنبه (۲۵ مردادماه) «برایان هوک» را به عنوان رئیس گروهی
موسوم به «اقدام ایران» منصوب کرده است.

پامپئو درباره اهداف تشکیل این گروه گفت: ««گروه اقدام ایران،
مسئول راهبری، بازبینی و هماهنگی همه جوانب اقدامات مرتبط با
ایران در وزارت خارجه خواهد بود و مستقیماً با من کار خواهد کرد.»

او درباره «هوک» که قرار است مسئولیت این گروه را بر عهده بگیرد
گفت: «از زمان اعلام تصمیم رئیس‌جمهور (ترامپ) برای خروج از توافق
(هسته‌ای) در ماه مِی، برایان هوک نقش مهمی در شکل دادن به راهبرد
ما برای اعمال حداکثر فشار دیپلماتیک و اقتصادی علیه ایران، ایفا
کرده است.»

«هوک» ۴۹ ساله در دوران «رکس تیلرسون»، وزیر خارجه سابق آمریکا به
عنوان مدیر دفتر برنامه‌‌ریزی‌های سیاسی وزارت خارجه منصوب شد.
این در حالی بود که تا آن زمان، به عنوان یکی از مخالفان ترامپ
شناخته می‌شد. 

او یکی از افراد دخیل در تشکیل سازمانی به نام «John Hay
Initiative» بود: گروهی متشکل از مشاوران سیاست خارجی «میت
رامنی»، نامزد حزب جمهوری‌خواه در انتخابات سال ۲۰۱۲ که در
انتخابات سال ۲۰۱۶ با نگارش نامه‌ای که به امضای ۱۲۱ نفر از
شخصیت‌های حزب جمهوری‌خواه رسید با ریاست‌جمهوری ترامپ مخالفت
کردند.

هوک‌ قبل‌تر از آن در دولت «جورج دبلیو بوش» در سمت‌های مختلفی از
جمله دستیار وزیر خارجه در سازمان‌های بین‌المللی، دستیار ارشد
سفیر آمریکا در سازمان ملل، دستیار ویژه رئیس‌جمهور آمریکا و غیره
انجام خدمت کرده بود.

در وزارت خارجه تیلرسون، نام هوک در مسائل مربوط به ایران زمانی
بیشتر شنیده شد که او سرپرستی کارگروهی را به عهده گرفت که مأمور
مذاکره با دولت‌های اروپایی برای اصلاح برجام مطابق خواست ترامپ
شده بود.

با وجود این، رسانه‌های بین‌المللی در همان زمان گزارش داده بودند
دیپلمات‌های اروپایی که از اختلافات ترامپ با تیلرسون درباره
برجام آگاه هستند در نشست‌هایشان با برایان هوک بارها از او
پرسیده‌اند چه ضمانتی وجود دارد که توافق آنها با تیم تیلرسون،
مورد قبول ترامپ باشد.  

  بعد از اخراج تیلرسون از وزارت خارجه آمریکا توسط ترامپ،
برایان هوک یکی از معدود دیپلمات‌هایی بود که از پاکسازی‌های بعدی
این دستگاه از تیم تیلرسون در امان ماند. برخی از این موضوع را به
شخصیت فرصت‌طلب او و گرایشش برای همرنگ شدن با اشخاص متفاوت نسبت
داده‌اند. 

«دانیل رانده»، کارشناس اندیشکده مطالعات بین‌المللی و راهبردی در
مصاحبه‌ای مارس ۲۰۱۸، بعد از اخراج تیلرسون به درستی پیش‌بینی
کرده بود برایان هوک با تیم پامپئو همساز شده و ماندگار
شود. 

این کارشناس به بلومبرگ گفت: «او بسیار همرنگ جماعت است و این را
هم می‌داند که دارد برای دولت ترامپ کار می‌کند.»

نگاه ابزاری هوک به مقوله حقوق بشر و دیدگاه او درباره عَلَم کردن
این موضوع به عنوان اهرم فشار علیه کشورهای مخالف آمریکا از جمله
ایران، از دیگر نکات جالب درباره او است. 

هوک، زمانی که تنها ۳ ماه از حضور تیلرسون در وزارت خارجه آمریکا
می‌گذشته در یادداشتی خطاب به او دیدگاه‌هایش درباره ارتباط مقوله
حقوق بشر با منافع آمریکا را نوشته بود. پولیتیکو که این نامه را
اولین بار دسامبر ۲۰۱۷ گزارش داده بود، دیدگاه هوک را اینطور
توصیف می‌کند: «اینکه آمریکا باید از حقوق بشر به عنوان چماقی
علیه مخالفانش مثل ایران، چین و کره شمالی استفاده کرده و در همان
حال دست متحدان سرکوبگری مانند فیلیپین، مصر و عربستان سعودی را
باز بگذارد.» 

هوک در آن نامه خطاب به تیلرسون نوشته است: «باید با متحدانمان،
نسبت به دشمنانمان به نحو متفاوت و بهتر رفتار کنیم. در غیر این
صورت، دشمنان بیشتر و متحدان کمتری خواهیم داشت.»

او در همین نامه، دیدگاه‌های ابزارگرایانه‌اش درباره مسائل حقوق
بشر را روشن‌تر توضیح می‌دهد: «به همین دلیل، بایستی حقوق بشر را
در ارتباط آمریکا با چین، روسیه، کره شمالی و ایران مسئله‌ای مهم
قلمداد کنیم. و این مسئله تنها به دلیل نگرانی‌های اخلاقی از
سوابق آن کشورها [در زمینه مسائل حقوق بشری] نیست. به این دلیل هم
هست که فشار بر این رژیم‌ها در مسئله حقوق بشر، روشی برای تحمیل
هزینه برآنها، مقابله با فشارهای آنها و گرفتن ابتکار عمل راهبردی
از آنها است.»

هر چند که این دیدگاه‌های هوک مسئله‌ای نیست که نتوان آن را از
رفتارهای سیاستمداران آمریکایی هنگام پرداختن به مسائل حقوق بشری
استنباط کرد، نامه او یکی از اسنادی است که راه را برای توسل آنها
به توجیه‌های مختلف و گریز از آنچه واقعا به آن فکر می‌کنند،
می‌بندد.   

انتهای پیام/ 

جنایتی که در حق خود، طبیعت و حیوانات مرتکب می شویم

گروه غرب از
نگاه غرب خبرگزاری فارس
: مسائل زیادی است که رسانه های
شرکتی به همان شیوه استاندارد کج و معوج و دستکاری کننده خودشان
به آنها می پردازند. در واقع زمانی می رسد که بیشتر این مسائل، از
شهرتی درخشان و یک ساعته در جعبه کنترل ذهن برخوردار خواهند شد.
با این حال موضوعاتی هستند که پرداختن به آنها در کانال های خبری
جریان اصلی ممنوع است.
دست بر اتفاق یکی از این مسائل، عامل شماره یک تغییرات آب و هوایی
ساخته دست انسان و عامل اصلی بیماری، ناخوشی، شکنجه و نابودی زیست
محیطی در آمریکا و گوشه و کنار جهان است. این موضوع چنان نگران
کننده است که رسانه های شرکتی تمام تلاششان را می کنند تا از
پرداختن به آن اجتناب کنند.
این موضوع دامپروری صنعتی است؛ پرورش حیواناتی که اکثر ما آنها را
می خوریم.
ولی برخلاف رسانه ها من می خواهم به این موضوع بپردازم، به خصوص
به این دلیل که مسئله ای به شدت مهم و مغرضانه است. من از مزیت
انجام کارهایی بهره مندم که اصلا خوشایند شبکه های تبلیغات شرکتی
نیست. اما فکر می کنم بهتر است اول تاریخچه ای جمع و جور از دنیا
به دست بدهم:
1.انسان متوجه شد که می تواند حیوان را بخورد.
2.انسان حیوان را گرفت و پخت.
3.انسان کم کم یاد گرفت که قبل از خوردن حیوان به او جا و مکان
دهد تا بتواند هر وقت که خواست به این منبع غذایی دسترسی داشته
باشد؛ به این می گویند «فست فود» قبل از پیدایش اتومبیل.
4.انسان متوجه شد که دوست دارد هر بار این حیوان مزه متفاوتی
داشته باشد، برای همین گاه کمی از آن را سرخ می کرد یا ازگوشت آن
داخل سالاد، پاستا، سوپ، شکلات و در واقع «همه چیز» می ریخت.
5.برای برآوردن  تقاضای موجود، انسان کم کم حیوانات را در
قفس های کوچک و کوچک تری نگه داری کرد، تا جایی که میلیون ها
حیوان را  در فضایی تنگ و فشرده روی هم ریخت تا زندگی کنند؛
زندگی ای که به شکل تهوع آوری غیراخلاقی است.
6.انسان به هر کسی که به این طرز رفتار وحشتناک از حیوانات
اعتراضی می کرد، انگ «بدکاره» می زد.
7.در نقطه ای ما متوجه شدیم که تکامل نمی تواند همیشه در یک خط
مستقیم حرکت کند. گاهی اوقات منشعب می شود و از سرزمین «این دیگر
چه نکبتی است» سردر می آورد.
ولی قرار نیست که مقاله دراین باره باشد که چگونه دامپروری صنعتی
بزرگ ترین عامل انتشار گازهای گلخانه ای (یا عامل شماره 2 آن)
است.
یا چگونه این کار مستلزم استفاده از بیشتر از 190 میلیارد گالون
آب درهر روز است. بله در هر روز.
یا چگونه این کار تا 55 درصد آب شیرین ما را به مصرف خود می
رساند، در مقایسه با تنها 5 درصدی که در خانه های ما استفاده می
شود.
یا این واقعیت که بر اساس «بازنگری قوانین زیست محیطی جرج تاون»،
این ها حقایقی هستند که با آنها مواجه ایم: «مناطق اقیانوسی مرده.
کاهش ماهیگیری. انقراض گونه ها. جنگل زدایی. گرسنگی جهانی. نا
امنی غذایی. امراض قلبی. چاقی. دیابت.» در مرکز تمام این مشکلات
یک موضوع قرار دارد؛ تقاضا  و اتکای ما بر مصرف فرآورده های
حیوانی.
یا اینکه چگونه این کار مرداب هایی تولید می کند با میلیون ها تن
مدفوع که مثلا در کارولینای شمالی، قانونگذار مجبور است از نظر
قانونی مطمئن شود که این ماده وارد هوا نمی شود و روی مردم شهرهای
نزدیک را با لایه ای از آن نمی پوشاند.
بگذارید با مرغ ها شروع کنیم که اکثر تخم مرغ های ما از
آنها به دست می آید. همانطور که اینترسپت گزارش داده، «نزدیک به
280 میلیون مرغ تخمگذار در ایالات متحده  در قفس هایی که
جریان برق ضعیف در میله هایشان جریان دارد محصور شده اند، جوری که
حتی مانع از آن می شود که این پرنده ها بتوانند بال هایشان را به
هم بزنند.» مساحتی که این مرغ ها برای زندگی در اختیار دارند که
کل زندگی شان را در آن سرکنند، کمتر از سطح یک آی پد است (البته
گمان نمی کنم که این باعث شود آنها هم شبیه انسان ها شوند، چون هم
اکنون ما نیز کل زندگی مان را در سطح یک آی پد سپری می کنیم.)
نکته این است، دفعه بعدی که دنبال یک فیلم ترسناک خوب بودید-
فیلمی که حسابی بترساندتان- چند تا بسته پف فیل بخرید، کنار
نامزدتان بنشینید و ویدئوهایی افشاگرانه ای را تماشا کنید که از
دامپروری صنعتی در اینترنت  منتشر شده است.

بعد از آنکه ویدئوهایی از این مزارع شکنجه دسته جمعی حیوانات در
یوتیوپ شروع به دست به دست شدن کرد، آمریکاییان واکنش عجیبی از
خود نشان دادند؛ آنها دیگر نخواستند گوشت قهوه ای بدطعمی را
بخورند که از دام های کوچولوی خلیج گوآنتانامو به دست می آمد. بعد
شرکت های دامپروری شکنجه گر دقیقا همان کاری را کردند که حتما شما
هم فکر می کنید باید می کردند؛ یعنی دقیقا وحشتناک ترین کاری که
از دستشان ساخته بود.
آنها قوانینی را تصویب کردند که فیلمبرداری از مزارع صنعتی را جرم
تلقی می کرد (به این دلیل که وقتی چیزی از نظر اخلاقی نکوهیده
است، کتک زدن و دستگیر کردن یارو فیلمبردار معمولا مشکل را حل می
کند.) اما این کار جواب نداد، چون ویدئوها هنوز هم به بیرون درز
می کردند. بنابراین اکنون احمق های شرکتی گام بعدی را برداشتند؛
در برخی ایالت ها لابی گران صنعت ماکیان در تلاشند تا به زور
قانونی را به تصویب برسانند که فروشگاه ها را ملزم می کند فرآورده
های آنها را نیز خریداری کنند.
دو ماه پیش نمایندگان مجلس از آیوا یکصدا لایحه ای را به تصویب
رساندند که می گوید: «اگر یک مغازه خواربار فروشی محموله ای از
تخم مرغ های خاص را برای خرده فروشی حمل می کند، باید محموله ای
از تخم مرغ های متعارف را هم حمل کند (یعنی تخم مرغ هایی که تخم
مرغ خاص قلمداد نمی شوند).»
این مسئله سئوالی را مطرح می کند: «تخم مرغ خاص چیست؟ خب تخم مرغ
خاص به تخم مرغ هایی گفته می شود که از طریق شکنجه های قرون
وسطایی مخوف از مرغ ها به دست نمی آید. پس تخم مرغ خاص اساسا به
معنای تخم مرغ به دست آمده از مرغ هایی است که در مرتع آزاد
هستند. ولی آیا نباید آنها را تخم مرغ عادی می نامیدند؟ تخم مرغ
هایی که از مرغی به دست می آیند که برای خودش وسط یک مزرعه
ایستاده نباید تخم مرغ «متعارف» نامیده می شد؟ و بعد بقیه تخم مرغ
ها نباید گفته می شد «تخم مرغ های لعنتی، شما دیگر چه موجودات
بیماری هستید»؟
به هرحال این قانون مغازه ها را وادار می کند تخم مرغ هایی را
بفروشند که از نظر مصرف کنندگانشان محصولاتی مشمئز کننده اند.
به هر حال رسانه های جریان اصلی اشاره ای به نحوه شنیع تولید گوشت
و تخم مرغ ما اشاره ای نمی کنند و اشاره نمی کنند که سازمان
بهداشت جهانی، مصرف گوشت های فرآوری شده را عامل سرطان، فشار خون
و امراض قلبی می داند.
خوردن مصرف گوشت تولید شده از طریق شکنجه حتی برای اکثر کسانی که
این کار را می کنند قابل فهم نیست. اگر پرنده ای را به ما نشان
دهند که در یک گودال نفت گرفتار شده، بیشتر ما دلمان می خواهد آن
را نجات دهیم.
اما به دلایلی اگر  همین پرنده در برکه ای از سس باربیکیو
گرفتار شده باشد که از یک تانکر واژگون شده ریخته، ما با آن مشکلی
نخواهیم داشت. خیلی هم به هیجان می آییم و آن را یک مصیبت خوشمزه
اعلام می کنیم.
هیچ منطقی در تداوم سیری ناپذیر رفتاری که ما را هم در کوتاه مدت
و هم دراز مدت به کشتن می دهد، وجود ندارد و این به دیگر دیدگاه
های ما نسبت به حیوانات نیز ربطی ندارد. ما قوانینی علیه سوء
استفاده از حیوانات داریم؛ تا وقتی که طرف یک حیوان باشد، به طور
اجتماعی جوری مهندسی شده ایم  که از آن حفاظت کنیم. اگر
ببینید یکی در ملا عام به یک سگ شکاری سیلی می زند، جوری خودتان
را وسط می اندازید که انگار یک مامور مخفی هستید که می خواهید از
اصابت گلوله به رئیس جمهور جلوگیری کنید. اما اگر جای این سگ را
با یک مثلا بره عوض کنید، آن وقت همه ما فکر می کنیم «چه کباب
بریانی می شود از آن درست کرد! به نظرت حالا چه جور سسی باید رویش
ریخت؟»
مصرف غیرمنطقی و غیراخلاقی گوشت از سوی ما سیاره مان را به کشتن
خواهد داد، آینده مان را به کشتن خواهد داد و احتمالا خانواده تان
را به کشتن خواهد داد. و یکی باید بگوید که این کار، یعنی انباشتن
بدنتان با لاشه های شکنجه دیده موجوداتی که مورد رفتاری غیرانسانی
قرار گرفته اند، احتمالا برای سلامتی تان، برای انرژی تان، برای
نیروی حیاتی تان خیلی خوب نیست. آیا واقعا می خواهید بدنتان به
انبانی تبدیل شود که از گاوها و گوسفندان کتک خورده و مورد
بدرفتاری قرار گرفته پر شده؟
می دانم که نباید دست از خوردن گوشت بردارید. می دانم که کار سختی
است. اما فقط از میزان گوشتی که هر ماه مصرف می کنید کمی کم کنید.
یا کاری کنید که من می کنم؛ من فقط از گوشتی می خورم که به دست
آوردنش سخت است. یعنی گونه های در معرض خطر. همین!
نویسنده: لی کمپ (Lee Cam)  هنرمند
استند آپ کمدی آمریکایی، نویسنده، بازیگر و فعال زیست محیطی
آمریکایی
منبع: yon.ir/COqw6

انتهای پیام. 

http://fna.ir/bnvrmz

۳ دلیل که تبعیت عراق از تحریم‌های آمریکا علیه ایران را ناممکن می‌کند

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری فارس، «حیدر العبادی»،
نخست‌وزیر عراق چند روز پیش گفته بود که او مخالف تحریم‌های دولت
«دونالد ترامپ»، رئیس‌جمهور آمریکا علیه ایران است، اما برای
حفاظت از منافع ملی کشورش به آنها پایبند خواهد ماند؛ اما آیا
تبعیت از تحریم‌های آمریکا، ضد منافع ملی عراق نخواهد
بود؟  

این سوالی است که پایگاه خبری-تحلیلی «پولیتیکو» در تحلیلی با
عنوان «تحریم‌های ترامپ علیه ایران در عراق آثار منفی دارند» به
آن پرداخته است. رسانه آمریکایی نوشته تنها یک هفته بعد از سخنان
العبادی، واقعیت هویدا شده است. 

وزارت خارجه عراق یک روز پس از اظهارنظر العبادی در بیانیه‌ای با
ستایش اقدامات و موضع ایران در قبال عراق، از جامعه جهانی خواست
تا با فشار به آمریکا، مانع تحریم‌های ضد ایرانی شود. بسیاری از
دیگر گروه‌های سیاسی در عراق هم سخنان العبادی را محکوم کرده و از
آن فاصله گرفتند. 

«سید عمار حکیم»، رهبر جریان حکمت ملی عراق روز چهارشنبه در دیدار
با سفیر آمریکا در بغداد گفت بغداد تحریم‌ها علیه ایران را مردود
می‌داند. 

وی گفت: «عراقی‌ها سیاست تحریم و گرسنه نگه داشتن ملت‌ها را
مردود می دانند. این سیاست‌ها نتایج منفی بسیاری بر امنیت و ثبات
خاورمیانه در پی دارد در حالی که وجود هر دو عنصر برای تحقق
مطالبات ملت های این منطقه ضروری است.»

وی با اشاره به آثار منفی تحریم ها بر زندگی مردم ایران افزود:
«بازتاب های منفی این تحریم ها متوجه ملت عراق که روابط اجتماعی،
اقتصادی و فرهنگی وسیعی با ایرانیان دارند نیز خواهد شد».

 

پولیتیکو بعد از نقل سخنان العبادی نوشته است: «اما یک هفته بعد،
واقعیت‌ها عیان شده‌اند و بسیاری از مقام‌های عراقی از بغداد
خواسته‌اند روابط تجاری با تهران را حفظ کنند.»

رسانه آمریکایی در توضیح درباره دلیل این موضوع نوشته است: «دلیل
این موضوع این است که عراق که ۱۴۵۸ کیلومتر با ایران مرز مشترک
دارد، ممکن است آسیب بدی از تحریم‌ها ببیند. عراق برای تمام
مایحتاج خود از گاز گرفته تا برق، آب و مواد غذایی به همسایه
شرقی‌اش وابسته است.»

به نوشته پولیتیکو، تحریم‌ها نه تنها در عراق بلکه در ایالات
متحده هم بازی دو سر باخت محسوب می‌شود، زیرا آمریکا که هنوز ۵۲۰۰
نیرو در عراق دارد، کار را به اینجا رسانده است: وابستگی عراق به
تجارت و خدمات عمومی ایران، تا اندازه زیادی به دلیل حمله آمریکا
به این کشور در سال ۲۰۰۳ است. 

رسانه آمریکایی با خاطرنشان کردن اینکه اردن به عنوان کشور
هم‌جوار عراق از تحریم‌های بین‌المللی علیه این کشور بین سال‌های
۱۹۹۰ تا ۲۰۰۳ معاف شده، نوشته است: «بنابراین، معاف کردن عراق از
تحریم‌ها علیه ایران، اقدامی مسبوق به سوابق قوی است.»

«هیثر ناوئرت»، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا در کنفرانس خبری
سه‌شنبه شب تهدید کرد دولت عراق در صورت عدم تبعیت از تحریم‌های
آمریکا خودش با تحریم مواجه خواهد شد. 

پولیتیکو در ادامه این گزارش، درباره عدم صدور معافیت از
تحریم‌های ایران برای عراق نوشته است: «در صورتی که این اتفاق
نیفتد و عراق بعد از نقض تحریم‌ها با جرایم آمریکا مواجه شود، این
موضوع بغداد را بیشتر از قبل در دامنه نفوذ ایران قرار خواهد
داد-این چیزی است که دولت ترامپ می‌گوید آمریکا به دنبال جلوگیری
از آن در خاورمیانه بزرگ‌تر است، جایی که ایران روز به روز
قدرتمندتر می‌شود.»

رسانه آمریکایی نوشته حتی العبادی «که نسبت به رئیس‌جمهور قبلی
عراق گرایش‌های بیشتری به عراق دارد نمی‌تواند از تحریم‌ها تبعیت
کند و به همین دلیل هفته گذشته از سخنانش عقب‌نشینی کرد.»

العبادی، چند روز پیش در جمع خبرنگاران در بغداد گفت: «من نگفتم
ما از تحریم‌ها تبعیت می‌کنیم، گفتم ما از دلار در مبادلاتمان
استفاده نخواهیم کرد. چاره دیگری نداریم.» 

«دونالد ترامپ»، رئیس‌جمهور آمریکا ۱۸ اردیبهشت‌ماه به مشارکت
کشورش در توافق هسته‌ای «برجام» پایان داد و اعلام کرد تحریم‌های
رفع‌شده علیه ایران به موجب این توافق را احیا خواهد کرد.
خزانه‌داری آمریکا در همان روز اعلام کرد تحریم‌ها علیه ایران در
دو بازه زمانی ۹۰ و ۱۸۰ روزه احیا خواهند شد.

ترامپ شامگاه دوشنبه ۱۵ مردادماه با امضای فرمانی رسماً دستور
اجرای اولین بسته تحریم‌ها علیه ایران را صادر کرد. تصمیم ترامپ
با مخالفت‌های زیادی رو به رو شده و اتحادیه اروپا، انگلیس،
آلمان، فرانسه و سوریه و … علیه آن موضع‌گیری کرده‌اند. بسته
اول تحریم‌ها، فلزات گرانبها، از جمله طلا، صنعت خودروسازی و خرید
دلار آمریکا را شامل می‌شود. دومین بسته تحریم‌ها از ۱۳ آبان‌ماه
اجرایی خواهد شد.

رسانه آمریکایی تصریح کرده است: «غیر از آنچه العبادی درباره
تجارت به دلار گفته، دولت مستقر در بغداد گفته بر سر تبعیت از
سایر تحریم‌ها به توافق [با آمریکا] دست پیدا نکرده است- و این
عبارت، اسم رمز عدم تبعیت از تحریم‌ها است. عبادی همین حالا صرفاً
به دلیل اشاره به احتمال تبعیت عراق از تحریم‌ها با واکنش تند
سیاستمداران عراقی و ایرانی رو به رو شده است.»

پیش از این رسانه‌های آمریکایی گزارش داده بودند مقام‌های وزارت
خزانه‌داری آمریکا دو ماه پیش به عراق سفر کرده و با مقام‌های
بانک مرکزی این کشور دیدار کرده بودند. وال‌استریت‌ژورنال گزارش
داده دولت عراق در فدرال رزرو آمریکا حساب‌های بانکی دارد که در
آن دلار نگهداری می شوند. در صورت تبعیت عراق از تحریم‌ها ممکن
است این دلارها مصادره شوند. 

 

پولیتیکو نوشته علی‌رغم این مشقت‌ها به نظر می‌رسد عراق چاره‌ای
جز نقض تحریم‌های آمریکا ندارد. این رسانه به چند دلیل اقتصادی
اشاره کرده که به طور خلاصه در زیر آمده‌اند:

۱- اول اینکه عراق نیازمند گاز ایران است. وزیر برق عراق جولای
۲۰۱۷ گفت عراق دست‌کم برای ۷ سال جهت تولید برق به ایران متکی
خواهد بود. عراق، خودش تولیدکننده گاز طبیعی است اما از امکانات
لازم برای فراوری آن به سوخت جهت مصارف داخلی برخوردار
نیست.  گازی که عراق از ایران دریافت می‌کند، سوخت مورد نیاز
نزدیک به ۲۰ درصد از برق تولیدی این کشور را تأمین می‌کند. عراق
بابت پرداخت بهای واردات گاز و برق خود به ایران نفت ارسال
می‌کند. 

۲- ذخایر آب عراق به وابسته به جریان رودهای دجله و فرات است که
۹۸ درصد از آب‌های سطحی مورد نیاز عراق را تأمین می‌کند. ایران
می‌تواند مسیر ۱۳ درصد از منابع آبی عراق را تغییر دهد. معاون
وزیر آب عراق آوریل گفته بود بین ۲۰ تا ۳۰ درصد از آب رود دجله در
عراق از ایران سرچشمه می‌گیرد. در صورتی که عراق به تحریم‌ها
پایبند بماند، ایران می‌تواند به سادگی جریان آب را قطع کند. در
زمانی که عراق با بحران جدی خشکسالی مواجه است، چنین تهدیدی
توخالی به نظر نمی‌رسد.

۳-  بازار عراق پر از کالاهای وارداتی ارزان‌قیمت ایرانی و
از جمله مواد غذایی است. این موضوع باعث کاهش تقاضا برای محصولات
بومی عراق شده که گران‌قیمت‌تر هستند. حتی اگر عراق تصمیم بگیرد
خرید این محصولات را متوقف کند، کشاورزان عراقی قادر به تولید
محصولات مشابه به مقادیر کافی نخواهند بود. در سال‌های گذشته
کشاورزان عراقی به دلیل نبود تقاضا و درگیری با داعش به مناطق
شهری گریخته‌اند. در شرایط فعلی، کمبود شمار کشاورزان هم معضلی
است.

انتهای پیام/ 

 

وضع کنونی برجام، شکستی برای اروپاست/ترامپ هرچه هست، دیوانه‌ای انتحاری نیست

گروه بین‌الملل خبرگزاری فارس: چهار ماه از روزی
که «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا با حضور در برابر خبرنگاران
رسما اعلام کرد که این کشور از توافق هسته‌ای با ایران خارج
می‌شود، گذشته است. از همان روزها اتحادیه اروپا که می‌گوید
خواهان حفظ برجام است، اعلام کرده تلاش می‌کند تا منافع اقتصادی
ایران در برجام را حفظ کند تا از این طریق بقای این توافق تضمین
شود.

با این وجود، در عمل با احیای تحریم‌های یکجانبه آمریکا شماری از
شرکت‌های بزرگ اروپایی بازار ایران را ترک کرده‌اند و ایران هم
بسته پیشنهادی اتحادیه اروپا را «ناامیدکننده» خوانده است. 

«رابرت چولدا» تحلیلگر لهستانی یکی از کارشناسانی است که وضعیت
کنونی برجام را شکستی برای اتحادیه اروپا می‌داند، چراکه بروکسل
در دستیابی به آنچه به عنوان هدف خود اعلام کرده و حفظ توافقی که
دستاوردی برای دیپلماسی چندجانبه این اتحادیه به شمار می‌رفت،
ناکام بوده است.

وی در گفت‌وگو با خبرنگار گروه بین‌الملل خبرگزاری فارس، گفت
هرچند اروپا «اراده» لازم برای مقاومت در برابر فشارهای آمریکا را
دارد، اما ابزارهای کافی برای این کار را در اختیار ندارد و
نمی‌تواند شرکت‌ها را به ادامه حضور در ایران وادار کند. با وجود
تنش میان آمریکا و اتحادیه اروپا در موضوع ایران و مسائل دیگر،
این مدرس موسسه مطالعات سیاسی دانشگاه «لودز» که در اندیشکده
«شورای آتلانتیک» هم مطلب می‌نویسد، معتقد است که شکاف میان
واشنگتن و بروکسل بلندمدت نخواهد بود، چراکه طرفین به یکدیگر نیاز
دارند.

چولدا می‌گوید هرچند رئیس‌جمهور آمریکا مواضعی ستیزه‌جویانه و
تهاجمی اتخاذ می‌کند و حتی در برخورد با متحدان آمریکا در ناتو
ادبیاتی تند به کار می‌گیرد، اما او یک «دیوانه انتحاری» نیست و
در عمل به دنبال درگیری با کشورهای دیگر از جمله ایران، نیست.

او سیاست ایالات متحده در خاورمیانه را هم بر حفظ «منافع حیاتی»
آمریکا مبتنی می‌داند و می‌گوید واشنگتن اکنون در مقایسه با دو
دهه قبل با معضل کمبود منابع در غرب آسیا مواجه است و چالش روسیه
و چین را هم پیش روی خود می‌بیند. 

 

متن کامل این مصاحبه در ادامه آمده است:

فارس: شما در مقاله اخیرتان،
نوشته‌اید اگر اتحادیه اروپا نتواند از توافق هسته‌ای با ایران
حفاظت کند، یک «ببر کاغذی» است. به نظر شما، آیا اتحادیه اروپا
ابزارهای لازم برای حفظ این توافق را دارد؟ و آیا اتحادیه اروپا
از اراده‌ای واقعی برای مقاومت در برابر فشار اروپا برخوردار
است؟

چولدا: تا الان اتحادیه اروپا در
حفاظت از برجام ناکام بوده است. همانطور که پیش از این هم
گفته‌ام، تا همین الان چند شرکت بزرگ از جمله «توتال» و «دایملر»
ایران را ترک کرده‌اند. بنابراین، این وضعیت تا همین الان
هم برای اتحادیه اروپا یک شکست بزرگ است، چراکه نیات و مقاصد این
اتحادیه با توانمندی‌ها و قدرت واقعی آن همخوان نیست.
به
اعتقاد من، اتحادیه اروپا اراده مقاومت در برابر فشار ایالات
متحده را دارد. به خصوص اکنون که رئیس‌جمهور [دونالد] ترامپ رهبری
ایالات متحده را در اختیار دارد، اتحادیه اروپا متعهد است که
استقلال و قدرت خود را به نمایش بگذارد.

علاوه بر این، همانطور که در مقاله‌ام گفته‌ام، اتحادیه اروپا
برای آنکه نشان دهد واقعا یک ابرقدرت است (از منظر «قدرت نرم»،
اقتصادی و سیاسی و نه قدرت نظامی)، به یک دستاورد بزرگ، یک پیروزی
بزرگ، نیاز دارد. بنابراین، برای اتحادیه اروپا که تا آن
زمان هرگز به یک توافق بین‌المللی نرسیده بود، برجام یک پیروزی
بزرگ بود، چراکه نشان داد اتحادیه اروپا می‌تواند به صورت یک بلوک
متحد، در مذاکرات سطح بالا شرکت کند.
علاوه بر تبادلات
اقتصادی، همین مسئله دلیلی است که اتحادیه اروپا می‌خواهد برجام
را زنده نگه دارد.

اتحادیه اروپا برخی قوانین محافظتی را به اجرا گذاشته، اما هیچ‌کس
نمی‌تواند شرکت‌های اروپایی را به تجارت کردن با ایران وادار کند.
تا جایی که می‌دانم، بسیاری از شرکت‌ها در ایران، دولتی هستند،
اما در اروپا اغلب شرکت‌ها خصوصی هستند و هرچند که باید قوانین را
رعایت کنند، اما دولت نمی‌تواند آن‌ها را به کار وادار کند. خوب،
اگر شرکتی نمی‌خواهد با شرکای ایرانی کار کند، چطور می‌شود آن‌ها
را به این کار متقاعد کرد؟ آن‌ها باید مولفه‌های بسیاری، از جمله
ریسک‌های سرمایه‌گذاری، را در نظر بگیرند. علاوه بر این،
من شرکت‌های کوچک‌تری را، از جمله در لهستان، می‌شناسم که
می‌خواهند با ایران تجارت کنند، اما بانکی که حاضر باشد پرداخت‌ها
را تسهیل کند، پیدا نمی‌کنند.

فارس: با وجود آنکه اتحادیه
اروپا تلاش می‌کند تصویری متحد از خود ترسیم کند، اما گزارش‌هایی
هست که میان اعضا درباره اینکه اتحادیه اروپا تا چه حد باید در
برابر ایالات متحده محکم بایستد اختلاف نظر هست و برخی اعضا از
جمله کشورهایی که دولت‌هایی راستگرا دارند، به همکاری بیشتر با
ایالات متحده در موضوع ایران متمایل هستند. این گزارش‌ها را چقدر
معتبر می‌دانید؟

چولدا: قطعا شکاف‌ها و اختلاف
نظرهای زیادی داخل اتحادیه اروپا وجود دارد. بسیاری از شاهدان
خارجی این مسئله را نادیده می‌گیرند که اتحادیه اروپا یک
کشور مستقل نیست، بلکه مجموعه‌ای است از کشورهای مستقل که هریک
پایتخت خود و منافع خود را دارند.
بنابراین، وجود اختلاف
نظر میان آن‌ها، طبیعی است.

با این وجود، با کمال احترام باید بگویم با این گفته که رویکرد
دولت‌ها در قبال برجام و ایران به اینکه دولت‌ها راستگرا یا چپگرا
هستند، مرتبط است، مخالفم. قطعا دولت‌های راستگرا همواره
آمریکاگراتر هستند، اما برای چند کشور، از جمله کشورهای مرکز و
شرق اروپا، ایالات متحده تأمین‌کننده امنیت در برابر روسیه است.
در ایران نگرش [منفی] قدرتمندی در قبال ایالات متحده وجود دارد،
اما دیدگاه اروپا بسیار متفاوت است. در حالی که ایرانی‌ها ایالات
متحده را یک «قدرت زورگو» می‌دانند، برای اروپایی‌ها، به خصوص در
اروپای مرکزی و شرقی که مدت‌ها تحت اشغال روسیه قرار داشته‌اند،
ایالات متحده یک دوست و متحد است.

بنابراین، همانطور که پیشتر هم نوشته‌ام «آن‌ها در برابر این سوال
قرار می‌گیرند که آیا بر برجام پافشاری کرده و به تجارت کم‌حجم
خود با ایران ادامه دهند و با این کار خود را در معرض این احتمال
قرار دهند که با خشمگین کردن دولت ترامپ از زیر چتر نظامی ایالات
متحده خارج شوند، یا نه. تصمیم‌گیری در این مورد، ساده است.»

فارس: ترامپ از ابتدای
ریاست‌جمهوری‌اش در مسائل تجاری، حتی با نزدیک‌ترین متحدانش،
رویکردی ستیزه‌جویانه پیش گرفته است. ایالات متحده همچنین بسیاری
از توافقات چندجانبه را، با وجود اهمیتی که آن توافقات برای
متحدان غربی و آسیایی‌اش داشته، ترک کرده است. به نظر شما این
شکاف ظاهری، پس از پایان ریاست‌جمهوری ترامپ التیام می‌یابد؟ یا
این اختلافات، به روابط طرفین آسیبی بلند مدت وارد می‌کند؟

چولدا: خوب، سوال بسیار جالبی است.
رئیس‌جمهور ترامپ قطعا از رئیس‌جمهور [باراک] اوباما و حتی
رئیس‌جمهور [جورج] بوش که در اواخر دوران ریاست‌جمهوری‌اش به
دنبال همکاری‌های چندجانبه بیشتری بود، تهاجمی‌تر است. به نظر
می‌رسد که رویکرد تهاجمی در مذاکره، مدل مذاکراتی
رئیس‌جمهور ترامپ است.

فکر می‌کنم این شکاف تا ابد باقی نمی‌ماند، چراکه اروپا به ایالات
متحده نیاز دارد و ایالات متحده به اروپا. پیوند فراآتلانتیک بالا
و پایین‌های زیادی دیده، اما همچنان مولفه‌ای است که جهان غرب و
ثبات اروپا را تعریف می‌کند. به همین جهت، به نظرم خسارت بلندمدتی
[به این رابطه] وارد نمی‌شود. در واقع، حتی اگر رئیس‌جمهور ترامپ
اندکی دیگر رویکردش را تغییر دهد، من غافلگیر نمی‌شوم.

همین کره شمالی را ببینید. او در ابتدای ریاست‌جمهوری‌اش، به شبه
جزیره کره کشتی جنگی اعزام کرد. اینطور به نظر می‌رسید که جنگی
قریب‌الوقوع در پیش است. اما فقط چند ماه بعد، او داشت با رهبر
کره شمالی دست می‌داد. گویا دو دولت بر سر کار است، یکی آنچه که
در توییتر شاهد هستیم، یعنی یک دولت پرتحرک و ستیزه‌جو. اما در
عین حال یک دولت عملگراتر و واقع‌بین هم وجود دارد.

فکر می‌کنم مسئله ایران هم نمونه دیگری باشد. ایالات
متحده ایران را با تبعات شدید و حتی شاید جنگ تهدید می‌کند، اما
در عین حال میزان تقابل میان ایالات متحده و نیروی ایرانی در خلیج
فارس کمتر از قبل شده است. (+)

فارس: ناتو اخیرا نشست پرتنشی
داشت و ترامپ در این نشست علنا از دیگر اعضا از جمله آلمان،
انتقاد کرد. گزارش‌هایی هست که حتی ترامپ تهدید کرده که این پیمان
را ترک می‌کند. او هفته گذشته هم تعرفه‌های واردات از ترکیه را،
که یک عضو ناتو است، دو برابر کرد. آینده ناتو را چطور پیش‌بینی
می‌کنید؟

چولدا: همانطور که پیش از این
گفته‌ام، ائتلاف فراآتلانتیک هم برای ایالات متحده و هم برای
اروپا حائز اهمیت است، البته این اهمیت برای اروپا بیشتر است.
ناتو همچنان برای تأمین امنیت اروپا مورد نیاز است. البته شاید
کشورهای غرب اروپا به دلیل آنکه تهدید مستقیمی برای امنیت خود
احساس نمی‌کنند، برداشت متفاوتی داشته باشند، اما برای کشورهای
مرکز و شرق اروپا، ناتو بسیار بسیار مهم است. خواسته آن‌ها این
است که ناتو بر «بند پنج»، که به معنی حفاظت از اراضی ناتو است،
متمرکز باشد.

درباره اظهارات رئیس‌جمهور ترامپ هم باید گفت که به نظرم اظهارات
او تند بود، اما فکر نمی‌کنم ایالات متحده ناتو را ترک کند.
حرف‌های زیادی می‌شود درباره او (ترامپ) زد، اما او یک
دیوانه انتحاری نیست.
این سبک کار اوست. اما امیدوارم که
اظهارات او به تغییرات مثبتی منجر شود، چراکه اعضای ناتو باید
هزینه بیشتری در زمینه دفاعی انجام دهند و اگر صحبت‌های ترامپ
برخی از آن‌ها را به انجام این کار متقاعد کند، این یک نتیجه خوب
خواهد بود. آلمان یکی از آن کشورهایی است که باید هزینه بیشتری در
زمینه مسائل امنیتی و دفاعی انجام دهد.

فارس: ترامپ در جریان
رقابت‌های انتخاباتی سیاست ایالات متحده در خاورمیانه را به دلیل
هزینه کردن مبالغ هنگفت در جنگ‌های این منطقه، «احمقانه» توصیف
کرده بود. او مواضع تندی هم علیه سعودی‌ها گرفته بود. با این حال،
او از زمانی که روی کار آمده، رویکردی بسیار دوستانه در قبال
سعودی‌ها پیش گرفته و حتی (در توییتش که با حروف بزرگ نوشته شده
بود) تلویحا ایران را به حمله نظامی تهدید کرده است. سیاست دولت
ترامپ در قبال خاورمیانه چقدر با دولت‌های قبلی متفاوت است؟

چولدا: فکر نمی‌کنم ایالات متحده
یک سیاست منسجم و بلندمدت درباره خاورمیانه داشته باشد. سیاست
آن‌ها بر اساس حفظ منافع حیاتی‌شان در منطقه است. اما این منافع
چیست؟ خاورمیانه اکنون منطقه‌ای آشفته، خشونت‌بار و مملوء از
درگیری است. بنابراین، تدوین چنین سیاستی بسیار دشوار است. اما
فکر می‌کنم که فارغ از حمایت از اسرائیل و عربستان سعودی، مسئله
نخست [برای واشنگتن] رقابت میان روسیه و ایالات متحده در
خاورمیانه است. مهمترین تفاوت میان اکنون و گذشته این است که
ایالات متحده در حال حاضر منابع محدودتری دارد. ۲۰ سال
پیش این کشور می‌توانست منابع مالی و نظامیان بیشتری را به این
منطقه اختصاص دهد، اما اکنون بار دیگر با چالش روسیه و قطعا چین،
مواجه شده است.

انتهای پیام/ق

بازگشت مرزبان ناجا بعد از ۴۷۶ روز اسارت

به گزارش خبرنگار انتظامی خبرگزاری فارس، غروب ششم اردیبهشت ماه
96 بود که خبری تلخ بر صفحه سایت‌ها و خبرگزاری‌ها نقش بست:
«درگیری مأموران هنگ مرزی میرجاوه با اشرار مسلح و شهادت تعدادی
از آنها».

این خبر را در لحظه اول خبرگزاری فارس منتشر کرد؛ خبری که تلخی،
غم، اندوه و… را در دل خود جای داده بود و حاکی از شهادت تعدادی
از مرزبانان غیور ما داشت.

خبر به‌سرعت پیچید، پیگیری‌ها شروع شد، از فرماندهی ناجا و
مرزبانی گرفته تا فرمانداری و استانداری؛ همه وجود درگیری و حادثه
را تأیید می‌کردند اما از اعلام تعداد شهدا و مجروحین اظهار
بی‌‌اطلاعی می‌کردند.

پیگیری‌ها ادامه داشت؛ منابع محلی و منابع آگاه لحظه به لحظه از
تعداد شهدا می‌گفتند تا اینکه آخرین خبر حاکی از آن بود که از
گروه 12 نفره هنگ مرزبانی میرجاوه، 10 نفر شهید شده‌اند؛ این خبر
دقایقی بعد از اعلام، رد شد؛ چراکه تاریکی هوا باعث شده بود که
تعداد شهدا اشتباه اعلام شود.

خبر تصحیح شد، تعداد شهدا 9 نفر، مجروحین 2 نفر؛ اما یک مسئله
اینجا وجود داشت، یک «نفر» نبود…

دقایق به کندی می‌گذشت؛ خانواده‌های مرزبانان همه با نگرانی اخبار
حادثه را دنبال می‌کردند؛ فرمانده مرزبانی ناجا سردار قاسم رضایی
در محل حاضر شد.

حمله تروریستی به میرجاوه سرتیتر اخبار شده بود… گروهک تروریستی
جیش‌الظلم با انتشار بیانیه‌ای مسئولیت این اقدام مذبوحانه را به
عهده گرفت.

ساعتی بعد اسامی شهدا اعلام شد: ستوان سوم علی پودینه، ستوان سوم
محسن دایی‌زاده، ستوان سوم حمیدرضا جهان‌تیغ، سرباز وظیفه حجت
کاظمی، سرباز وظیفه صادق خدادادی، سرباز وظیفه امیری مکاری، سرباز
وظیفه مهدی امینی، سرباز وظیفه حسن طاهریان، سرباز وظیفه معین
بیانی.

سرباز داود باشتنی و مرتضی ادنی نیز مجروحان این حادثه اعلام شدند
و غیبت «سعید براتی» در هاله‌ای از ابهام پیچید.

گوش‌ها تیز شده بود تا خبری از سرنوشت سرباز مفقود میرجاوه بشنود.
چشم‌ها همه به سوی بیمارستان گسیل بود تا شاید بتوان از مجروحان
حادثه خبری در مورد سعید براتی به دست آورد.

این چشم‌انتظاری‌ها ادامه داشت؛ پیگیری‌های ما نیز از منابع محلی
و مسئولان ذی‌‌ربط از انتظامی گرفته تا مرزبانی، بی‌وقفه دنبال
می‌شد، اما هیچ خبری از وضعیت فرد مفقود نبود.

…پیگیری ها ادامه داشت تا اینکه امروز بعد از
یکسال و3 ماه و ۱۸ روز خبری آمده است:

سردارقاسم رضایی فرمانده مرزبانی ناجا امروز صبح اعلام کرد: با
تلاش و حمایت فرماندهی نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران، ستاد
کل نیروهای مسلح و دستگاه های امنیتی، “سعید براتی” ؛ سرباز
گروگان گرفته شده توسط اشرار در عملیات تروریستی اردیبهشت ماه 96
در میر جاوه، به آغوش خانواده بازگشت. 

انتهای پیام/

دیوید آلبرایت: می‌خواستیم بعد از ۸ سال محدودیت‌های ایران را دائمی کنیم

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری فارس، «دیوید آلبرایت» مدیر
موسسه «علم و امنیت بین‌الملل» آمریکا با ابراز تأسف از اینکه
آمریکا نتوانست با اتحادیه اروپا درباره «اصلاح برجام» به توافق
برسد و نهایتا از این توافق خارج شد، گفت بر اساس راهبرد «اصلاح»
طرفین باید بعد از اجرای سفت و سخت برجام و اعمال محدودیت‌های
بیشتر، هنگام انقضای سقف‌های توافق هسته‌ای، به ایران اعلام
می‌کردند که همچنان باید رعایت محدودیت‌های پیشین ادامه دهد.

وی در میزگردی که ۲۰ جولای (۲۹ تیر) در «مرکز سیاست خاورمیانه»
(MEPC) در ساختمان کنگره آمریکا در واشنگتن برگزار شده و متن آن
به تازگی انتشار یافته، گفت پیش از خروج دولت «دونالد ترامپ»
رئیس‌جمهور آمریکا از توافق هسته‌ای، کشورهای اروپایی مذاکرات
فشرده‌ای با واشنگتن داشتند و در مسائلی مانند لزوم بازرسی از
مراکز نظامی، محدود کردن برنامه موشکی ایران و حفظ محدودیت‌های
هسته‌ای ایران پس از بازه زمانی ۱۰ ساله، توافق داشتند، اما طرفین
نتوانستند درباره ساز و کار اجرای این اهداف به توافق برسند.

آلبرایت که در تدوین نقشه راه مذاکره‌کنندگان آمریکایی در جریان
گفت‌وگوهای منتهی به برجام نقش گسترده‌ای داشت، می‌گوید
مفهوم «زمان گریز هسته‌ای» را او ابداع و محاسبه کرده، در این
مورد گفت: «در واقع، اتحادیه اروپا، یعنی بریتانیا، آلمان و
فرانسه گفت‌وگوهای بسیار فشرده‌ای در مورد این موضوعات با دولت
ترامپ داشتند. آن‌ها در مورد این موضوع و اینکه افزایش غنی‌سازی
ایران یک تهدید است، اشتراک نظر بسیار زیادی داشتند…
آن‌ها به دستیابی به یک راه حل، بسیار نزدیک بودند.»

رئیس موسسه علم و امنیت هرچند به دولت سابق آمریکا در مورد برجام
مشاوره می‌داد، اما با روی کار آمدن ترامپ، به یکی از منتقدان این
توافق بدل شد و همراه با افرادی مانند «مارک دوبوویتز» مدیر
اندیشکده دست راستی «بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها» از راهبرد موسوم
به «اصلاح برجام» حمایت کرد، که بر حفظ چارچوب برجام و افزودن
مفاد تازه بر آن مبتنی بود.

او در نشست ماه جولای عدم توافق آمریکا و اتحادیه اروپا در مورد
نحوه «اصلاح برجام» را یک «تراژدی» توصیف کرد و گفت مسئله این بود
که «این دولت، یا رئیس‌جمهور ترامپ، تصمیم گرفت که تقابل باید
الان اتفاق بیافتد و تحریم‌ها باید همین الان اعمال شود.»

این در حالی است که به گفته او، بر اساس راهبرد «اصلاح برجام»
قرار بوده تقابل و فشار به ایران برای ادامه اعمال تحریم‌ها، پس
از ۶ تا ۸ سال، یعنی زمانی که انقضای محدودیت غنی‌سازی و موشکی به
پایان می‌رسد، رخ دهد.

 

آلبرایت گفت: «باید اعتراف کنم که این راهبرد اصلاح، این بود که
شما این توافق را با بازرسی‌های بهتر و خط کشیدن روی برنامه
موشک‌های بالستیک قاره پیما اجرا می‌کنید و برای شش تا هشت سال
کاری انجام نمی‌دهید. این [توافق] سر جایش می‌ماند. و ایران این
پیام را دریافت می‌کند که اگر در آینده بخواهد برنامه غنی‌سازی
خود را افزایش دهد، اوضاع بدی برایش رقم می‌خورد. و به همین دلیل،
آن‌ها یا مذاکره می‌کنند یا این کار را (افزایش ظرفیت غنی‌سازی)
انجام نمی‌دهند.»

او در ادامه این نشست به راهبرد آمریکا پس از خروج از برجام
پرداخت و گفت واشنگتن با وجود بیرون آمدن از این توافق، آن را به
هم نزد. وی گفت: «یکی از رخدادهای جالب، این است که ایالات متحده
تصمیم گرفت توافق را به هم نزند.»

وی رویکرد آمریکا را با مثل «هم خدا را می‌خواهد و هم خرما را»
توضیح داد و گفت وضعیتی که ایران اکنون در آن قرار گرفته، همان
چیزی است که هم او و هم دولت آمریکا به دنبالش بودند: «آن‌ها
تحریم‌ها را که قطعا به ایران لطمه می‌زند، احیا کردند. اما آن‌ها
در عین حال ایران را در وضعیتی قرار دادند که اگر محدودیت‌های این
توافق را نقض کند، اتحادیه اروپا هم تحریم‌هایش را احیا می‌کند.
آن‌ها (اروپایی‌ها) این مسئله را رسما در جلسه کمیسیون مشترک
اعلام کرده‌اند.»

آلبرایت افزود: «فرانسه و دیگران به ایران اعلام کرده‌اند که اگر
محدودیت‌ها را نقض کنی، با بازگشت تحریم‌های اتحادیه اروپا مواجه
می‌شوی. و آن وقت تحریم‌های سازمان ملل متحد هم بازمی‌گردد.»

 

وی با بیان اینکه آمریکا نقطه هدف سیاست واشنگتن در قبال ایران از
«غنی‌سازی محدود» به «غنی‌سازی صفر» بازگشته، گفت معتقد است که
تهران فعلا از برجام خارج نمی‌شود، اما نمی‌توان درباره آینده
پیش‌بینی کرد و ممکن است در آینده وضعیت آشفته‌ای در ارتباط با
ایران پیش آید.

آلبرایت که پیش از این حتی ساز و کار بازرسی برجام را ناکافی و
کم‌اثر توصیف کرده بود، در بخش دیگری از این نشست گفت حتی اگر
ایران از برجام خارج شود، بازرسی‌های آژانس بر اساس تعهدات ایران
در پیمان منع گسترش تسلیحات هسته‌ای (NPT) و پروتکل الحاقی ادامه
می‌یابد.

 

انتهای پیام/ق