گورستان «لاله زار» انزلی

گورستان «لاله زار» انزلی

“درباره‌ی گورستان «لاله زار» انزلی”

امین زمانی – در سال ۱۳۰۴ شمسی، زمینی که متعلق به چند نفر از
اشخاص معروف شهرستان انزلی بود به همت یکی از تجارِ به نام و
مشهور شهر، مرحوم حاج یوسف زمانی (بزرگ خاندان زمانی) از این
اشخاص
خریداری گردید و چون در آن زمان محل مناسبی برای دفن اجساد وجود
نداشت توسط این شخص در یک اقدام خیرخواهانه برای امورات کفن و دفن
به اسم گورستان یا قبرستان انزلی وقف مردم گردید تا از آن پس
محلّی مشخص و آبرومند را جهت انجام این امور داشته باشند.
این امر با استقبال بزرگان و اهالی آن روزهای انزلی مواجه گردید.
چنانکه هنوز هم بعد از گذشت نزدیک به ۹۰ سال از این اقدام
خیرخواهانه به نیکی یاد می‌شود. اما در کنار این عمل خیر طی
سالیان گذشته شاهد مسائلی بودیم که باعث بوجود آمدن امّا و اگرهای
بسیاری شده است که در این‌جا به شرح بعضی از آنها می‌پردازم:
دروازه ی قدیمی گورستان انزلی
۱- در سال ۱۳۶۶ شمسی، بنا به دستور
شهردارِ جوان «باقر خوانساری» بنای ارزشمند و تاریخی سَردرِ
گورستان به دلایلی غیرموجه تخریب شد. بنایی که چند سال بعد از وقف
گورستان انزلی به سفارش «حاج یوسف زمانی» ساخته شد و بعد از گذشت
زمان هم ارزش فرهنگی و هنریِ بسیاری داشت. تخریب این سازه‌
مسئله‌ای است که هنوز هم دلایل قانع کننده‌ای برای آن عنوان نشده
و حالا هر آنچه که باقی مانده آه است و افسوس برای بنایی که
می‌باید باشد و نیست.
قابل به ذکر است طراحی دروازه ی بزرگ جنوبیِ گورستان انزلی
بوسیله‌ی «اسدالله بیک» از اهالی «لنکران» که تحصیلاتش را در
«روسیه» گذرانده بود انجام گرفت اما کنده کاریِ نمای آن به
وسیله‌ی استاد «حسن تهرانی» که از تهران به انزلی فراخوانده شده
بود، صورت پذیرفت که مدتها نیز طول کشید.
«استاد حسن تهرانی» در زمان ساخت سَردَر ۴۲ سالش بود. او این سازه
را به گونه‌ای ساخت که محال بود چشمهای کسانی که از مقابلش عبور
می‌کردند به آن خیره نشود. طرفین دروازه دو برج به ابعاد تقریبی
۱۵ در ۳۰۰ سانت و به ارتفاع حدود ۱۰ متر قد برافراشته بود و بر
فراز هریک اطاقک کوچکی وجود داشت که از هر طرف هواخور در آن تعبیه
شده بود. در حدود کف اطاق‌ها این دو برج به یکدیگر اتصال داشتند،
نه به عنوان عبور از یکدیگر بلکه به منظور ایجاد سَردَری برای
دروازه‌ی گورستان. و فاصله‌ی بین دو برج حدود سه متر می‌شد. روی
کار یعنی نمای این دو برج از پایین تا بالا به طرز زیبایی
کنده‌کاری شده بود آن هم نه روی گچ بلکه روی سیمان. قسمت زیبای آن
نمای بیرونی و جنوبی برجها بود. حاشیه‌ی کنده‌کاری شده در آن
بسیار دیده می‌شد، در بعضی جاها که صاف‌تر بود اشکال هندسی که هم‌
اکنون روی ساختمان ماشین‌چی در خیابان سپه ( آموزش و پرورش سابق)
دیده می‌شود، کنده‌کاری گردیده بود. در ارتفاع سه متری دو کودکِ
کوچک به صورت فرشته، در روبروی هم حجمهایی شبیه گلدان‌ را در دست
داشتند، و تمام گل‌ها و حاشیه‌ها به صورت برجسته بود به گونه ای
که بیننده وقتی جلوی دو برج انزلی قرار می‌گرفت گویا هر دو را از
یک قالب بدر آورده‌اند. ابتدا بالای سقف دو برج سفالی بود و بعدها
هر دو برج را یکسره بتون کردند و به قول معروف سَر کردند و تا
اندازه ای زیبایی آن را از دور از بین بردند.
گفته‌اند در سال ۱۳۴۶ شمسی هیاتی از «یونسکو» وارد «انزلی» شدند و
از گورستان بازدید کردند و درباره‌ی دروازه‌ی آن اظهار کردند:
«این بنا از نظر معماری عالی و از لحاظ سبکی که ساخته شده بی نظیر
است. زیرا چنین بنایی که در آن نه آهن به کار برده شده و نه از
اطاق‌بندی استفاده گردیده و این چنین استقامتی هم داشته باشد عجیب
می‌نماید…»
۲- ساخت و سازهای مغازه‌هایی که
توسط شهرداری بندرانزلی در سه طرف از گورستان انزلی صورت
گرفته‌است مسأله‌ی دیگری‌است. البته ساخت و ساز هیچ اشکالی ندارد
اما این‌که چگونه می‌شود در زمینی که برای اموراتِ کفن و دفن وقف
گردیده است ساخت و ساز کرد جای تأمل و سؤال فراوان دارد که باید
از بانیان این امر پرسید. آیا مکانهای دیگر برای این ساخت و سازها
وجود نداشت. آیا شهرمان این قدر کوچک است که بیاییم در زمینی که
برای دفن اموات وقف گردیده ساخت و ساز کنیم و هر بلایی دوست داریم
سرش بیاوریم؟! آیا بهتر نبود به جای تخریب کردن به فکر حفظ آن
می‌بودیم؟
۳- مساله‌ی فروش قبر خود حدیث
مفصلی است! روشن نیست که چگونه می‌شود زمینی را که برای انجام این
امورات وقف گردیده را فروخت. آن چه مسلم است و تردیدی در آن نیست
این است که بانی این امرِ خیر هدف و نیتش از وقف این زمین آن گونه
که در حال حاضر انجام می‌شود، نبوده است. واقعا معنی تمام و کمال
وقف این است؟ آیا باید وجب به وجب آن زمین را متر بزنیم و به نام
قبر به فروش برسانیم؟ اگر این گونه است باید تعریف جدیدی برای
کلمه‌ی «وقف» نوشت!!
و در آخر این‌که خدا رحمت کند «حاج یوسف زمانی» را که اگر زنده
بود شاید با این اوصاف از کرده‌ی خود پشیمان می‌شد و عطای این کار
را به لقایش می‌بخشید. روحش شاد و یادش گرامی باد…
سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز… مرده آن است که نامش به نکویی
نبرند
پ.ن:
در بایگانی راکد شهرداری انزلی درباره گورستان لاله زار چنین آمده
است: «قبرستان لاله زار در سال ۱۳۰۷ شمسی بوسیله اهالی احداث
گردید. زمین گورستان ۱۴۱۲۵۰ مترمربع و دیوار بتونی آن ۱۵۹۷
متر
مربع و بنای دروازه بزرگ دارای دو اطاق در طرفین دروازه در سال
۱۳۰۷ شمسی با مساحت ۷۶ متر مربع و بنای یک باب خانه یک اطاق بزرگ
و چهار اطاق کوچک در همان سال با مساحت ۴۲۳ متر مربع در سال
۱۳۰۷
شمسی ساخته شده است.»

جمع آوری: ک . فریاد
منبع: کتاب تاریخ جامع بندرانزلی

پارک جنگلی دکتر درستکار

پارک جنگلی دکتر درستکار

این پارک در ضلع غربی جاده انزلی آستارا قرار دارد . به نام مرحوم
دکتر درستکار یکی از پایه گذاران جنگل شناسی در ایران نام گذاری
شد. مرحوم دکتر درستکار در راه اندازی و احداث این پارک زحمات
فراوانی را متقبل شد. به همین خاطر پارک به نام ایشان نام گذاری
شد.
وی در شهر بندر انزلی متولد شد. در دانشگاه ژان بولیو بلژیک تحصیل
کرده و از اساتید به نام دانشگاه تهران بود. در سال ۱۳۷۴ در اثر
بیماری رخت از این خاکدان بربست و به رحمت ایزدی پیوست.
در مدخل ورودی پارک امکانات اولیه جهت استفاده خانواده ها ایجاد
شده است. این امکانات شامل سرویس بهداشتی ، تاب و سرسره ، باربیکو
و چند سکو برای نشستن است. در داخل پارک انواع گونه های پهن برگ
دیده می شود ، بخشی از پارک به دلیل تراکم انواع درختی و زیر
درختی، غیر قابل نفوذ است.
این پارک می تواند یکی از سایت های گردشگری طبیعت گردی خاص
(توریست های طبیعت گرد خارجی و علمی، هیجان انگیز و صید و شکار)
مورد بهره برداری قرار گیرد.
عکس از نت
جمع آوری و تنظیمِ متن: عاکف
معززلسکو

از گروهِ زیبای فیسبوکیِ گیلانِ ما

خداحافظی غریبانه ی پرنده ها از مرداب

آیا کسی جوابگوی این نابودی هست. بیشتر پرنده ها مرداب را ترک
کرده و فرار را بر قرار ترجیح می دهند. زندگی در مرداب برای
پرندگان بسیار سخت و طاقت فرساست آیا سازمان جهانی محیط زیست به
فکر مرداب انزلی است؟ با توجه به تلاش شبانه روزی پرسنل و مدیریت
خوب محیط زیست بندر انزلی کارهائی صورت گرفته اما خیلی کم است،
باید شتاب بیشتری به آن داده شود و باید تمامی تلاش و همت خودمان
را به کار ببندیم تا تالاب را دوباره احیا کنیم.
نابودی تالاب یعنی نابودی زیست محیطی این شهر. بیاییم با همت عالی
دست در دست هم نهیم و تالاب بین المللی را که زندگی نیمی از
مردمان بندر انزلی و حاشیه آن آبکنار به آن محتاج هستند کوتاهی
نکنیم. آشغال ها را در مسیر تالاب رها نکنیم، با سطل آشغال اشتباه
نگیریم و فاضلاب های شهری را داخل رودخانه مشرف به تالاب نریزیم.
جاده کمربندی که یک معضل برای تالاب هست اما بیشتر از این کاری
نکنیم که مشکل ساز شوند.
گل لاله (سل باقلا) و آزولا مشکل فراوانی برای ماهیان آبزی ایجاد
کرده و حتی فرصت نفس کشیدن را از آنها گرفته و ای کاش به دردِ دل
این پرندگان و آبزیان تالاب خوب گوش دهیم که چقدر از ما انسان ها
دل خونی دارند. پس بیاییم کمک هم باشیم تا نسل این پرندگان زیبا
از بین نروند و بیاییم از دنیا در این مورد کمک بگیریم و آنها
حاضرند که با دل و جان به تالاب زیبای بندر انزلی کمک کنند. از
متخصصین و تحصیل کرده های محیط زیست و بیولوژی کمک بگیریم تا جان
تازه ای به این تالاب بدهیم.
یکی از بزرگترین هنرمندان دنیا، دیکاپریو تا کنون ۴۲ بار جایزه
دریافت نموده و امسال هم باز جایزه اسکار بهترین بازیگر را گرفت،
کسی که هیچ نیازی به محبوبیت ندارد ولی برای خشک شدن و از بین
رفتن محیط زیست و تالاب های جهان و ایران نگران است پس بیاییم
خودمان را از خواب غفلت بیدار کنیم. به امید آن روز.
بندر انزلی، مهندس غزل راد
بندر انزلی :برزو دلاور

مراسم ماه محرم روستای کرکان بندرانزلی ۱۳۹۵

این گالری شامل عکسهایی می باشد که قبلا در صفحه اینستاگرام روستای
کرکان
منتشر شده

محرم ۹۵ روستای کرکان - آشپزخانه

آشپزخانه مرکزی مسجد امام سجاد (ع) روستای کرکان

محرم ۹۵ مسجد کرکان - آبدارخانه

خادمین حسینی مسجد امام سجاد (ع) روستای کرکان

محرم ۹۵ مسجد کرکان صرف شام

مسجد روستای کرکان

محرم ۹۵ مسجد کرکان - هیئت

مسجد روستای کرکان

نمایی از مسجد کرکان در ماه محرم

نمایی از مسجد امام سجاد (ع) روستای کرکان در ماه محرم

.

عکاس : آقای امیر لطفی کرکان